In maart 2019 presenteerde Régis Gonçalves de tentoonstelling (dis)Guise bij WGKunst in Amsterdam. In deze solopresentatie bracht hij schilderijen, collages en assemblages samen waarin hergebruik en gelaagdheid een centrale rol spelen. Geboren in Brazilië en gevormd door jaren in Afrika, ontwikkelde Gonçalves een uitgesproken voorkeur voor materialen die anderen als waardeloos beschouwen: hout, karton, blikjes, stofresten, tijdschriften en religieuze objecten. In zijn werk krijgen deze materialen een nieuw leven, niet alleen als object of ondergrond, maar ook als drager van betekenis.

Bloemen vormen een opvallend motief in de tentoonstelling, al zijn ze nergens als dusdanig afgebeeld. Régis verwijst naar goedkope Braziliaanse katoen met bloemenprints (chita), die veel wordt gebruikt door mensen met een bescheiden inkomen. In zijn werk worden deze prints abstracte kleurvelden en vormen, die zorgen voor contrast en spanning. De vrolijkheid van de patronen staat haaks op de onderliggende thema’s van verborgenheid, verlangen en identiteit.

Opvallend aan (dis)Guise is dat Régis voor het eerst zelf zichtbaar wordt in zijn werk. In expressieve, gelaagde zelfportretten doemt een zwarte mannelijke figuur op – niet helder omlijnd, maar verstopt tussen verflagen, afbeeldingen uit pornoblaadjes en religieuze iconografie. Soms worden de werken omlijst met een peepshowbox, alsof de kijker wordt uitgenodigd om even binnen te gluren in een wereld vol symboliek en spanning.

Régis kookt zoals hij schildert – of andersom. Hij mixt, voegt toe, verbergt, verrast. Niet alles ligt meteen op het bord. Zijn kunst daagt je uit om verder te kijken dan de bovenste laag. De materialen lijken willekeurig, de beelden rommelig, maar niets is toevallig. Alles is met zorg gekozen en in balans gebracht, zoals smaken in een goed gerecht.